Egzekucja w Mosinie miała miejsce podczas tak zwanych „Trzech Dni Terroru” (20,21 i 23 października 1939), przeprowadzonych w ramach „Operacji Tannenberg”, mającej na celu eksterminację członków polskiej warstwy przywódczej, wskazanych przed wybuchem wojny przez placówki Gestapo, centralę SD (Sicherheitsdienst), kontrwywiad wojskowy (Abwehrę), oraz miejscowych Niemców - informatorów niemieckich służb bezpieczeństwa.

Tylko podczas „Trzech dni terroru” zamordowano 275 przedstawicieli polskich warstw przywódczych: Powstańców Wielkopolskich, Powstańców Śląskich, ziemian, nauczycieli, duchownych, członków Związku Zachodniego, działaczy społecznych i politycznych, którzy zostali wpisani np. do Sonderfahndungsbuch Polen („Specjalnej księgi Polaków ściganych listem gończym”). Miejscem eksterminacji były: Śrem, Książ Wielkopolski, Kórnik, Mosina, Środa Wielkopolska, Kostrzyn, Gostyń, Poniec, Krobia, Kościan, Śmigiel, Leszno, Osieczna, oraz Włoszakowice.

Za przeprowadzenie operacji odpowiedzialne były specjalne grupy operacyjne niemieckich policji - Sipo, oraz SD, zwane Einsatzgruppen. Na terenie Wielkopolski operowała Eisatzgruppe VI, oraz jej składowe: Einsatzkommanda 11, 14 i 15.