Fort VII w Poznaniu

Miejsce Pamięci

Muzeum Martyrologii Wielkopolan

Grafika przedstawiająca różaniec
Grafika z napisem Konzentrationslager-Polen

Miejsce Pamięci ofiar niemieckiego nazistowskiego obozu w Forcie VII. W czasie okupacji jego nazwa kilkukrotnie ulegała zmianie:

Sicherheitspolizei. Chef des Einsatzgruppe VI. Konzentrationslager - Posen.

Policja bezpieczeństwa. Szef Grupy Specjalnej nr VI. Obóz koncentracyjny – Poznań.

Geheime Staatspolizei. Staatspolizeileitstelle Posen. Ubergangsllager - Fort VII.

Tajna Policja Państwowa. Urząd Kierowniczy Policji Państwowej w Poznaniu. Obóz przejściowy – Fort VII.

Polizeigefangnis der Sicherheitspolizei und Arbeitserziehngslager Fort VII.

Areszt Policji Bezpieczeństwa i Wychowawczy Obóz Pracy (Fort VII)

Historia obozu

Obóz w Forcie VII to jeden z niemieckich obozów założonych przez władze III Rzeszy na terenie okupowanej II Rzeczpospolitej. Konzentrationslager Posen - tak brzmiała jego pierwotna nazwa, uruchomiony został przez Niemców już 10 października 1939 r. i stał się jedną z najgorszych katowni. Więźniami i ofiarami obozu, już od jesieni 1939 r., byli przedstawiciele polskich elit - ludzie nauki, kultury, urzędnicy, nauczyciele, księża, działacze polityczni, samorządowi i społeczni, przedsiębiorcy, ziemianie i oczywiście powstańcy wielkopolscy oraz śląscy, póżniej - od wiosny 1940 r., członkowie polskich organizacji konspiracyjnych z Wielkopolski.
Obóz zmieniał jeszcze dwukrotnie swą oficjalną nazwę, warunki pobytu i sytuacja więźniów nie ulegały jednak zmianie. Fort VII był nazywany był przez Niemców ,,obozem krwawej zemsty" - Lager der Blutrache.
Także w tym obozie, już w październiku 1939 r., Niemcy rozpoczęli eksperymenty z masowym uśmiercaniem ludzi za pomocą gazu.
Obóz funkcjonował do wiosny 1944 r., kiedy to więźniów przeniesiono do obozu w Żabikowie, a na terenie Fortu VII okupanci zainstalowali montownię produkującej na potrzeby Whrmachtu fabryki Telefunken.

ok. 4500

Liczba więźniów, którzy zginęli
w obozie w Forcie VII.
Wielu innych więźniów Fortu VII straciło życie
w lasach w okolicach Poznania.
Ich liczba pozostaje nieznana,
może wynosić nawet kilkanaście tysięcy.
Więźniowei Fortu VII tracili też życie
w obozach koncentracyjnych, do których ich przenoszono.

ok. 17 000
– 40 000



Liczba więźniów obozu
w Forcie VII.



Ofiary i więźniowie

Miejsca pamięci

Miejsca pamięci

Miejsca pamięci narodowej to zgodnie z zapisami w Ustawie o miejscach pamięci narodowej: groby lub cmentarze wojenne, nieruchomości lub obiekty budowlane albo ich pozostałości, upamiętniające postaci lub wydarzenia znaczące dla Narodu i Państwa Polskiego.

Wizyta

Jak dojechać?

Muzeum Martyrologii Wielkopolan - Fort VII w Poznaniu przy ul. Polskiej w Poznaniu. Muzeum stanowi oddział Muzeum Martyrologicznego w Żabikowie.

Czym dojechać?

Wjazd do Muzeum Martyrologii Wielkopolan Fort VII jest od ul. Polskiej (kierunek-ul. Bukowska).

Przed zjazdem do Muzeum stoi tablica informacyjna.

Muzeum Martyrologii Wielkopolan – Fort VII znajduje się w odległości jednego przystanku (na żądanie) od przystanku autobusowego i pętli tramwajowej Ogrody.

Przystanki docelowe: 

–„Polska” (na żądanie)  – dojazd autobusami: 161, 186, 834, 121, 156 (ok. 600 m pieszo),

lub

– „Bułgarska/Polska” – dojazd autobusami: 177, 191, 193, 729 (ok. 800 m pieszo).

Rower to uniwersalny środek komunikacji, dzięki któremu nie zważając na remonty lub wzmożony ruch uliczny, zawsze można dojechać do Muzeum.

Przy naszym muzeum znajdują się stojaki.

Wjazd do Muzeum Martyrologii Wielkopolan Fort VII jest od ul. Polskiej (kierunek-ul. Bukowska).

Przed zjazdem do Muzeum stoi tablica informacyjna.