Egzekucja w Kostrzynie miała miejsce podczas tak zwanych „Trzech Dni Terroru” (20, 21 i 23 października 1939 r.), przeprowadzonych w ramach „Operacji Tannenberg”, mającej na celu eksterminację członków polskiej warstwy przywódczej, wskazanych przed wybuchem wojny przez placówki Gestapo, centralę SD (Sicherheitsdienst), kontrwywiad wojskowy (Abwehrę) oraz miejscowych Niemców – informatorów niemieckich służb bezpieczeństwa.
Tylko podczas „Trzech Dni Terroru” zamordowano 275 przedstawicieli polskich warstw przywódczych: Powstańców Wielkopolskich, Powstańców Śląskich, ziemian, nauczycieli, duchownych, członków Związku Zachodniego, działaczy społecznych i politycznych, którzy zostali wpisani np. do Sonderfahndungsbuch Polen („Specjalnej księgi Polaków ściganych listem gończym”). Miejscami eksterminacji były: Śrem, Książ Wielkopolski, Kórnik, Mosina, Środa Wielkopolska, Kostrzyn, Gostyń, Poniec, Krobia, Kościan, Śmigiel, Leszno, Osieczna oraz Włoszakowice.
Za przeprowadzenie operacji odpowiedzialne były specjalne grupy operacyjne niemieckiej policji – Sipo oraz SD – zwane Einsatzgruppen. Na terenie Wielkopolski operowała Einsatzgruppe VI oraz jej składowe: Einsatzkommanda 11, 14 i 15.