Urodził się 11 lipca 1883 w Kępnie. Rodzice Bolesław i Emilia. W marcu 1913 roku został administratorem w Ceradzu Kościelnym i pracował w parafii do 1920 roku gdy 15 marca został administratorem parafii w Łaszczynie. W trakcie Powstania Wielkopolskiego był kapelanem oddziałów z Ceradza i okolic. Po wybuchu II wojny światowej i rozpoczęciu okupacji został aresztowany 27 stycznia 1940 roku i więziony w Wolsztynie. Dzięki interwencji niemieckiego pastora Engla, któremu życie uratował w czasie powstania wielkopolskiego wolsztyński proboszcz kanonik Zakrzewski ksiądz Bombicki został uwolniony. Ponownie aresztowany dnia 6 października 1940 został tym razem uwięziony w Forcie VII w Poznaniu. 30 października osadzono Go w obozie koncentracyjnym w Dachau. Zmarł dnia 04 maja 1942 roku – stracony w komorze gazowej w Linzu.